تاریخ انتشار: 96-03-16 14:03:56 سه شنبه
(361)

جادوی ذهنی دویدن بر روی تردمیل

با دویدن بر روی تردمیل و بهره مندی از مزیت های متنوع آن می توانید هیپوکامپ مغز (ساختمان عصبی که در کف شاخ میانی بطن طرفی قرار دارد) را تقویت کنید، قدرت حافظه کوتاه مدت را افزایش دهید، اما ورزش با تردمیل یک "جادوی ذهنی" دیگر نیز به ارمغان می آورد. چه چیزی می تواند تیز شدن افکار و شادابی بدن را بعد از دویدن بر روی تردمیل وصف کند؟ در این مقاله علمی مشاوران مارکتستان دلایل علمی حمایت کننده از مزیت های ذهنی دویدن بر روی تردمیل را شرح می دهند.

دویدن بر روی تردمیل ذهن شما را می سازد

در گذشته نزدیک دانشمندان اعتقاد داشتند که تعداد سلول های مغز یک انسان محدود است. اما امروزه انها اعتقاد دارند که مغز انسان در سنین بزرگسالی نیز رشد می کند – و دویدن می تواند به رشد آنها کمک شایانی بکند.
اندازه مغز شما، درست مانند عضلات بازو و چهارسر ران، با بالا رفتن سن به صورت طبیعی کوچک می شود. تمرکز خاص موجود در حین دویدن بر روی تردمیل بر ضد این کاهش اندازه فعالیت می کند: این ویژگی به دلیل رشد بافت های عصبی پدید می آید، یعنی رشد سلول های مغزی جدید. در واقع، افراد بالای 65 سال دارای فعالیت فیزیکی متداول، در مقایسه با افراد مسن بی تحرک 2 درصد بیشتر حجم عصبی دارند. فعالیت های هوازی مانند دویدن و راه رفتن بر روی تردمیل از زوال مغز جلوگیری می کند.
رشد سلول های مغزی جدید به خاطر ورزش هوازی بر روی تردمیل در چندین نقطه از مغز دیده شده است، و این پدیده باعث معرفی مزیت های ذهنی دویدن شده است. در اینجا با چند مثال آشنا می شوید:
هیپوکامپ
هر سمت از مغز شما دارای یک ساختار مانند اسب دریایی است که به هیپوکامپ شهرت دارد. این اجزا با حافظه و یادگیری ارتباط تنگاتنگی دارند. چگونه به این قضیه پی برده ایم؟ اگر هر دو هیپوکامپ در یک تصادف آسیب ببینند، حتما یکی از نتایج آن فراموشی خواهد بود. یکی دیگر از نتایج آسیب می تواند عدم توانایی در فرم دادن حافظه و خاطرات جدید باشد. و وقتی که مردم دچار از دست دادن حافظه در اثر بیماری آلزایمر می شوند، هیپوکاپ از اولین قسمت های مغز است که دچار تغییر فیزیکی شده است یا پردازش اطلاعات در آن به درستی صورت نمی گیرد. اما تحقیقات نشان داده است که 20 دقیقه دویدن بر روی تردمیل می تواند جرقه خوبی برای رشد سلول های عصبی جدید در هیپوکامپ باشد. در واقع، بلافاصله بعد از پایان ورزش بهترین زمان برای یادگیری کلمات جدید و بخاطر سپردن مفاهیم است.
هیپوتالاموس
هیپوتالاموس یک ساختار عصبی به اندازه یک بادام است که در میانه و پایین مغز قرار گرفته است. این ساختار عصبی ارتباط علت و معلولی زیادی با فیتنس فیزیکی یک فرد دارد: این جزو از مغز احساس گرسنگی، تشنگی، متابولیسم، خستگی و ... را تنظیم می کند.
زمانی که ورزش هوازی مانند دویدن بر روی تردمیل رشد سلول های عصبی را در هیپوتالاموس بالا برد، چه اتفاقی می افتد؟ بله، سرعت و کیفیت متابولیسم افزایش می یابد. از طرفی با انجام ورزش هوازی متداول بر روی تردمیل ، هیپوتالاموس حساسیت بیشتری نسبت به گرسنگی و تشنگی پیدا می کند،‌ بنابراین نسبت به خوردن بیش از حد غذا هشدار نشان می دهد،‌ و از مصرف بیش از حد غذا توسط شما پیشگیری می کند. از طرفی باید بدانید که هیپوتالاموس مرکز تنظیم دمای بدن است، پس با بالا بردن رشد سلول های عصبی در اثر ورزش هوازی متداول،‌ سلامت بدن شما تضمین می شود.

دویدن متمرکز بر روی تردمیل باعث آزاد شدن بهتر هورمون BDNF می شود

وقتی بدن در حالت دویدن قرار می گیرد، مغز نسبت به این موقعیت واکنش نشان می دهد، یعنی نوعی هشدار در بدن بوجود می آورد. این واکنش به تشریح بهتر فواید دویدن بر روی تردمیل کمک زیادی می کند.
وقتی دویدن آغاز می شود، مغز یک پروتئین آزاد می کند. اسم علمی آن BDNF یا فاکتور نئوتروفیک مغزی است. کار اصلی این هورمون شفاف سازی و بالابردن کیفیت پردازش اطلاعات در مغز است. با وجود این هورمون مغز بهتر فکر می کند و منطقی تر تصمیم می گیرد.
در حالی که BDNF به تمرکز حین ورزش کمک می کند، دویدن متداول بر روی تردمیل نیز ذخایر گلیکوژن مغز را افزایش می دهد. با وجود ذخایر بالای گلیکوژن، سایر فعالیت ها و عملکرد های مغز در حین استراحت بهبود پیدا می کند.
چند دقیقه ورزش پر شدت مانند تمرینات باوقفه بر روی تردمیل می تواند سطح BDNF را تا حد زیادی افزایش دهد. اگر فیزیک بدنی شما تحمل انجام تمرینات پرشدت باوقفه تردمیل را دارد،‌ به جای راه رفتن های طولانی، سه ست سه دقیقه ای را به روال تمرینات تردمیل خود اضافه کنید. 

دویدن داروخانه شخصی بدن شما را فعال می کند

بعضی از مردم اعتقاد دارند که بدن ما می تواند خود را به خوبی در هر زمینه ای درمان کند، تنها به شرطی که عملکرد مغز و ذهنیت فرد به خوبی تقویت شده باشد. بدن انسان دارای نوعی داروخانه اختصاصی است که تنها داروهای طبیعی و خاصی را در حین دویدن آزاد می کند. تمامی این موارد به تشریح ارتباط بین دویدن و ذهنیت خوب یک فرد می پردازد.

اندورفین

اندورفین همان هورمونی است که بعد از دویدن بر روی تردمیل یا ورزش کردن احساس شادابی و رضایت به شما می دهد. اندورفین ها مسکن های طبیعی بدن هستند. آنها برای تسکین دردها آزاد می شوند، آنها به همان گیرنده هایی متصل می شوند که گیرنده هدف قرص های مسکن است، همچنین می توانند حالت و شادابی بدن را بهبود ببخشند. با انجام ورزش هوازی متداول بر روی تردمیل ، بسیاری از بیماران نیاز خود به داروهای مضر و گران را از دست داده اند.
چقدر باید بر روی تردمیل تمرین کنیم تا از مزیت های اندورفین بهره مند شویم؟ بدن انسان بعد از 30 دقیقه دویدن می تواند از سطح بالای اندورفین برای یک مدت طولانی استفاده کند.

پیام رسان های عصبی

یام‌رسان‌های عصبی (به انگلیسی: Neurotransmitter) به مواد شیمیایی ویژه‌ای گفته می‌شود که در بدن تولید می‌شوند و پیام‌های عصبی را با گذشتن از فضای سیناپس از یک سلول عصبی یا نورون به سلول هدف می‌رسانند. دویدن بر روی تردمیل می تواند باعث ایجاد یک تعادل خوب در انتقال پیام های عصبی شود که در نهایت حس و حال بدن را تغییر داده و آن را شاداب تر می کند.
پیام رسان هایی که پس از دویدن بدن را شاداب تر می کنند شامل دوپامین، نور اپی نفرین و سروتونین می شوند. برای مثال، نور اپی نفرین سطح هوشیاری بدن را بالا می برد و دوپامین باعث شادی می شود.

نتیجه گیری 

مغز انسان بسیار رمزآلود و شگفت انگیز است و همیشه یک ابزار جادویی بوده است. مغز از قوانین شیمیایی پیروی می کند و به ورزش فیزیکی واکنش نشان می دهد. دانشمندان تنها به بخش کوچکی از چرایی و چگونگی تاثیر دویدن بر روی مغز و اثرات مفید آن پی برده اند. با دویدن بر روی تردمیل می توانید از مزیت های بی شمار آن برای قلب و عروق و فیتنس فیزیکی بهره مند شوید. از دویدن لذت ببرید!
(0)
هیچ دیدگاهی وجود ندارد
دیدگاه خود را بنویسید
*
*